ปุถุชนคิดถึงเราในใจผู้อื่นจึงสร้างภาพ แต่งหน้า ทาปาก ทำผม ใส่เสื้อผ้า รองเท้า แบรนด์เนม ซื้อกีต้าร์ยี่ห้อดัง ใช้รถหรู ถ่ายภาพ ถ่ายคลิป ลงโซเชี่ยลอวดชาวบ้าน บ้างก็แสดงความคิดเห็น บ้างก็อวดความรู้ ล้วนแต่แสดงตัวตน เพื่อการมีตัวตน แสดงความเป็นเราที่ปรุงแต่งขึ้นมา สร้างความเป็นเราไว้หลายตัว ตามบทบาทที่คิดในหัว ตามบทบาทที่มีต่อผู้คนไม่เหมือนกัน พูดกับคนรัก คนเกลียด คนในบ้าน คนนอกบ้าน คนรู้จัก คนไม่รู้จัก ด้วยคำพูดของตัวตนที่แตกต่างกัน รู้สึกว่าตัวตนในใจเที่ยงแท้ไม่แปรเปลี่ยน เราของปุถุชนเป็นเราตัวเดียวทั้งชีวิต แต่เล่นละครได้หลายบท พระอริยบุคคลเห็นความเป็นเราอย่างปุถุชนว่าเป็นโมหะ เพราะละสักกายทิฏฐิไม่ได้ จึงมีความเห็นผิดว่าตัวตนในใจคือเรา เป็นเรามาตั้งแต่ก่อนเกิดและคงอยู่เมื่อตาย พระโสดาบันนั้นเห็นตัวตนในใจเกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป เกิดเป็นเปรตในใจเพราะตัณหา เกิดเป็นอสุรกายในใจเพราะภวตัณหา เกิดเป็นสัตว์นรกในใจเพราะวิภาวตัณหา ที่สำคัญคือเห็นตัวตนที่เกิดแต่ละครั้งไม่ใช่เรา เพราะว่าเราเป็นผู้เห็นตัวตน เรานั้นพ้นจากความคิดออกมาเป็นผู้เห็นตัวตนที่ทำกรรม แล้วรับวิบากกรรม ผู้ใดเห็นธรรมผู้นั้นเห็นเรา เห็นธรรมคือเห็นตัวตน เห็นเราคือเห็นตัวตนว่ามันไม่ใช่เรา รู้ว่าเราในปัจจุบันขณะคือตถาคต คือผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน เราจึงไม่ใช่เราในสัญญา จดจำได้ว่าชื่อนี้ หน้าตาอย่างนี้ มีภาพในอดีตเป็นเรื่องราวอะไรบ้าง
หมายเหตุ: มีเพียงสมาชิกของบล็อกนี้เท่านั้นที่สามารถแสดงความคิดเห็น
ปุถุชนคิดถึงเราในใจผู้อื่นจึงสร้างภาพ แต่งหน้า ทาปาก ทำผม ใส่เสื้อผ้า รองเท้า แบรนด์เนม ซื้อกีต้าร์ยี่ห้อดัง ใช้รถหรู ถ่ายภาพ ถ่ายคลิป ลงโซเชี่ยลอวดชาวบ้าน บ้างก็แสดงความคิดเห็น บ้างก็อวดความรู้ ล้วนแต่แสดงตัวตน เพื่อการมีตัวตน แสดงความเป็นเราที่ปรุงแต่งขึ้นมา สร้างความเป็นเราไว้หลายตัว ตามบทบาทที่คิดในหัว ตามบทบาทที่มีต่อผู้คนไม่เหมือนกัน พูดกับคนรัก คนเกลียด คนในบ้าน คนนอกบ้าน คนรู้จัก คนไม่รู้จัก ด้วยคำพูดของตัวตนที่แตกต่างกัน รู้สึกว่าตัวตนในใจเที่ยงแท้ไม่แปรเปลี่ยน เราของปุถุชนเป็นเราตัวเดียวทั้งชีวิต แต่เล่นละครได้หลายบท
ตอบลบพระอริยบุคคลเห็นความเป็นเราอย่างปุถุชนว่าเป็นโมหะ เพราะละสักกายทิฏฐิไม่ได้ จึงมีความเห็นผิดว่าตัวตนในใจคือเรา เป็นเรามาตั้งแต่ก่อนเกิดและคงอยู่เมื่อตาย พระโสดาบันนั้นเห็นตัวตนในใจเกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป เกิดเป็นเปรตในใจเพราะตัณหา เกิดเป็นอสุรกายในใจเพราะภวตัณหา เกิดเป็นสัตว์นรกในใจเพราะวิภาวตัณหา ที่สำคัญคือเห็นตัวตนที่เกิดแต่ละครั้งไม่ใช่เรา เพราะว่าเราเป็นผู้เห็นตัวตน เรานั้นพ้นจากความคิดออกมาเป็นผู้เห็นตัวตนที่ทำกรรม แล้วรับวิบากกรรม ผู้ใดเห็นธรรมผู้นั้นเห็นเรา เห็นธรรมคือเห็นตัวตน เห็นเราคือเห็นตัวตนว่ามันไม่ใช่เรา รู้ว่าเราในปัจจุบันขณะคือตถาคต คือผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน
เราจึงไม่ใช่เราในสัญญา จดจำได้ว่าชื่อนี้ หน้าตาอย่างนี้ มีภาพในอดีตเป็นเรื่องราวอะไรบ้าง